Kastylia (hiszp. Castilla) – kraina historyczna w środkowej Hiszpanii na rozległym płaskowyżu Meseta na wysokości 600-1000 m n.p.m. Nazwa pochodzi od licznych zamków występujących w jej granicach w średniowieczu. Kastylia była kolebką języka kastylijskiego, który jest utożsamiany ze współczesnym językiem hiszpańskim. Jest otoczona łańcuchami górskimi, a środkiem biegnie pasmo górskie Gór Kastylijskich (Kordyliera Centralna ze szczytem Almanzor - 2592 m) do 2600 m n.p.m. Góry te dzielą Kastylię na dwie części:
- Starą Kastylię (Castilla la Vieja)
- Nową Kastylię (Castilla la Nueva)
Spis treści |
edytuj Stara Kastylia
Powierzchnia: 66 tys. km², zajmuje północną część Mesety, położona jest na wysokości 600-800 m n.p.m.; równinna, o żyznych glebach; płynie przez nią rzeka Duero.
- Uprawy: zboża
- Hodowla: owce, bydło
- Surowce naturalne: węgiel, rudy rtęci
- Główne miasta: Burgos, Valladolid, Salamanka
edytuj Nowa Kastylia
Powierzchnia: 72 tys. km² zajmuje południową część Mesety, położona na wysokości 600-800 m n.p.m.; płyną przez nią rzeki Tag i Gwadiana
- Uprawy: zboża, winorośl, oliwki, buraki cukrowe, tytoń
- Surowce naturalne: rudy miedzi, cynku, ołowiu, żelaza, antymonu
- Główne miasta: Madryt, Toledo
edytuj Historia
- od IX wieku hrabstwo zależne od Asturii i Leonu
- od X wieku włączona do Nawarry
- od XI wieku niezależność
- rozwój terytorialny w okresie rekonkwisty
- okres świetności w XIII wieku - przyłączenie Asturii i Leonu
- w roku 1479 połączenie z Aragonią (Izabela I Katolicka)
- 1492 - zdobycie Grenady
- 1512 - opanowanie południowej Nawarry
- od 1516 roku królestwo Hiszpanii